Aktualności Baza wiedzy Edukacja i wsparcie Kontrakty NFZ Przepisy prawne w ochronie zdrowia w Polsce

Zmiany w rehabilitacji leczniczej od 1 stycznia 2026 r. Zarządzenie Prezesa NFZ 106/2025/DSOZ.

Z dniem 1 stycznia 2026 r. weszło w życie zarządzenie nr 106/2025/DSOZ Prezesa NFZ zmieniające zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzajach rehabilitacja lecznicza oraz programy zdrowotne w zakresie świadczeń – leczenie dzieci i dorosłych ze śpiączką.

Wprowadzone zarządzeniem zmiany dotyczą doprecyzowania przepisów dotyczących szczegółowych
warunków umów i polegają na:

  • dookreśleniu miejsc udzielania świadczeń opieki zdrowotnej oraz 
  • warunków ich rozliczania.

Miejsca udzielania świadczeń

Świadczenia mogą być udzielane:

  1. w miejscu udzielania świadczeń, zgłoszonym do umowy, czyli np. gabinecie, ośrodku, oddziale
    dziennym lub oddziale szpitalnym) lub
  2. w miejscu pobytu świadczeniobiorcy (np. miejscu zamieszkania świadczeniobiorcy).

Uzupełniając, w ramach postępowań konkursowych świadczeniodawcy deklarują na jakim obszarze zamierzają realizować świadczenia. Co do zasady ten obszar jest ich miejscem udzielania świadczeń.
W związku z tym w § 6 dodano przepis (ust. 4), który wskazuje, iż rozliczeniu podlegają te świadczenia, które były udzielone na obszarze województwa w ramach zawartej z oddziałem wojewódzkim Funduszu umowy.

Ponadto świadczeniodawca realizujący świadczenia w miejscu pobytu świadczeniobiorcy jest zobowiązany do sprawozdania najmniejszego kodu terytorialnego identyfikującego miejsce aktualnego pobytu świadczeniobiorcy.

Rozliczanie świadczeń udzielanych poza miejscem udzielania świadczenia

Jednocześnie wskazano na możliwość rozliczania (przez świadczeniodawcę) świadczeń poza obszarem województwa objętym umową na udzielanie świadczeń, jeżeli Dyrektor właściwego (ze względu na zawartą umowę) Oddziału Funduszu wyrazi na to zgodę. Rozwiązanie to ma na celu zapewnienie dostępności świadczeń w przypadkach uzasadnionych medycznie. Świadczenia udzielone poza określonym obszarem województwa podlegają rozliczeniu wyłącznie w ściśle określonym limicie. Dokładniej mówiąc, w wymiarze nie większym niż 12-krotność 10% jednostek rozliczeniowych z pierwszego okresu sprawozdawczego w danym okresie rozliczeniowym.

Fizjoterapia domowa w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej – limity czasu pracy

W znowelizowanych przepisach utrzymano możliwości rozliczania świadczeń zrealizowanych w warunkach domowych w ramach umów zawartych na zakres fizjoterapia ambulatoryjna. Jednocześnie ustalono maksymalny dopuszczalny wymiar czasu pracy fizjoterapeutów kierowanych do realizacji świadczeń w warunkach domowych w ramach umów zawartych na fizjoterapię ambulatoryjną. Limit określono na poziomie 20% łącznego czasu pracy fizjoterapeutów wskazanych w umowie do realizacji świadczeń w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej.

Jak widać Prezes Funduszu przyjął za zasadne model proporcji 80/20. W modelu tym 80% łącznego czasu pracy fizjoterapeutów realizujących świadczenia w ramach umowy na zakres fizjoterapia ambulatoryjna powinna dotyczyć świadczeń ambulatoryjnych (jak stanowi zawarta umowa). Natomiast 20% łącznego czasu pracy można przeznaczyć dla pacjentów wymagających świadczeń udzielanych w warunkach domowych. Dotyczy to przypadków, dla których dany świadczeniodawca jest najbliższym realizatorem tej usługi.

Ponadto świadczeniodawca realizujący świadczenia z zakresu fizjoterapii domowej w ramach zakresu fizjoterapia ambulatoryjna musi spełniać warunki określone dla zakresu fizjoterapii domowej.

Dodatkowo przypadku rozliczania świadczeń w zakresie fizjoterapia ambulatoryjna oraz fizjoterapia
ambulatoryjna dla osób ze znacznym stopniem niepełnosprawności, dla produktów rozliczeniowych
dedykowanych udzielaniu świadczeń z zakresu fizjoterapii domowej stosuje się współczynnik 0,85.

Zastosowany współczynnik odnosi się do różnicy w średniej cenie punktu w zakresie fizjoterapii ambulatoryjnej i domowej. Jego zastosowanie ma na celu wyrównanie różnic w wycenie tych samych świadczeń realizowanych i rozliczanych w ramach dwóch odrębnych umów.

Brak możliwości udzielania świadczeń przez świadczeniodawcę – obowiązki

Świadczeniodawca, który nie będzie miał możliwości kontynuowania udzielania świadczeń, o których mowa w § 6 ust. 4, musi poinformować o tym fakcie świadczeniobiorcę objętego opieką. Ponadto jego obowiązkiem jest poinformowanie świadczeniobiorców o możliwości kontynuowania leczenia oraz do wystawienia skierowania na kontynuowanie rehabilitacji u innego świadczeniodawcy.

Dodatkowo w przypadku wystawienia skierowania świadczeniodawca sprawozdaje produktu statystyczny 5.11.05.0000085 – wystawiono skierowanie na kontynuację fizjoterapii domowej.

KATEGORIE WPISÓW